Kształty gdyńskiej moderny Część 1: Termometr

Zgodnie z zapowiedzią otwieram nowy cykl, którego głównym celem jest przybliżenie mieszkańcom Gdyni, jej miłośnikom oraz wszystkim zainteresowanym cech charakterystycznych modernizmu – nurtu, którego kształty, funkcjonalna forma oraz marynistyczne odniesienia ukształtowały wizualną oraz przestrzenną tożsamość „miasta z morza i marzeń”, wciąż inspirując młode pokolenia architektów. Wszak genius loci emanuje swym nieodpartym urokiem !

Zakładając, że założenia kierunku są już znane:

Gdyńska moderna – wprowadzenie

Modernizm – materiały wideo

… przejdźmy do pierwszego charakterystycznego elementu gatunku czyli termometru. Naturalnie słowo „pierwszy” jest tu uzyte umownie; niemniej osoby zaczynające dostrzegać cechy moderny wokół siebie najczęściej najpierw bezbłędnie rozpoznają ten właśnie element. Termometr to charakterystyczne podkreślenie osi klatki schodowej; nierzadko również pionowej osi budynku, choć tu zdarzają się istotne odstępstwa. W modernizmie definicja estetyki i piękna mieściła się w podreśleniu funkcjonalności poszczególnych elementów – nie oznacza to, że wszystko zawsze „podkreślano”. Tak się jednak składa, że funkcja klatki schodowej jest na tyle oczywista, że zaznaczanie jej linii było, można rzec, nieuchronne.

Jak już wiemy, zdobienia, ornamentyka były „wrogiem numer jeden” nowych trendów. Chętnie natomiast korzystano z gładkich, klarownych powierzchni, gry symetrii i rytmu a także obficie stosowano okna o silnej ekspozycji światła, otwierając niejako budynek, wplatając go w rytm zewnętrznego życia, jednocześnie zachowując jego autonomię i integralność.

Podobnym do termometru zabiegiem były oszklone galerie narożne, z reguły związane z pionem salonu, ale niekiedy również klatki schodowej czy też ogrodów zimowych. Do wariantów szczególnych możemy zaliczyć termometry poziome, które zdarzały się w tańszych obiektach TBO, np. w dzielnicy Działki Leśne oraz te przybierające kształt wykuszu – co dowodzi, że na szczęście świat nie bazuje wyłącznie na wzorcach akademickich i powstawały z sukcesem liczne domy stosujące delikatne odniesienia do innych stylów, pozostając jednocześnie w zgodzie z zabudową sąsiednią i nurtem dominującym.

Zapraszam na fotogalerię, w której przygotowałem swój autorski przegląd gdyńskich termometrów:

Podobne wpisy:

http://cudownagdynia.dariuszsobiecki.com/dzielnicegdyni/kamienica-mariana-krenski-luksusowa-perla-gdynskiego-modernizmu/

http://cudownagdynia.dariuszsobiecki.com/style-architektury-gdyni/fenomen-gdynskiego-modernizmu-wprowadzenie/

http://cudownagdynia.dariuszsobiecki.com/style-architektury-gdyni/fenomen-modernizmu-ciekawe-filmy-wideo/

http://cudownagdynia.dariuszsobiecki.com/dzielnicegdyni/dzialkilesne/dzialki-lesne-perla-okresu-urbanistycznej-ekspansji-miasta/

http://cudownagdynia.dariuszsobiecki.com/dzielnicegdyni/gdynska-willa-modernistyczna-skapana-w-sloncu/

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s